
Procesbegeleider samenwerkingsverband“Door jullie goede werk is een pijndossier opgelost. Nu kunnen we weer overleggen over de dingen die er toe doen.”
Zo maar drie voorbeelden uit de werkpraktijk van een stafadviseur en van leidinggevenden, vragen die aanleiding kunnen zijn voor individuele coaching:
Uitgangspunt is de eigen verantwoordelijkheid van de gecoachte. Door reflectie op het functioneren leert deze de eigen wensen, ambities, vermogens en kwaliteiten te integreren in de werkpraktijk.
De persoonlijke en onbevooroordeelde aandacht van de coach bevordert dit leerproces. De coach loopt mee in en begeleidt de ontwikkeling van de gecoachte. Resultaten worden geboekt op basis van helder geformuleerde doelstellingen, een goede vertrouwensrelatie, spiegeling en confrontatie en gedegen kennis van gedragsverandering.
Resultaten zijn bijvoorbeeld een groter inzicht en zelfbewustzijn, een ruimer gedragsrepertoire en een groter zelflerend en probleemoplossend vermogen.
Een coachingstraject bestaat uit een op maat vast te stellen reeks gesprekken van twee uur, in het begin met een tussenruimte van twee weken. Later in het traject wordt de tijdsruimte tussen bijeenkomsten meestal groter.
In de tijd tussen de gesprekken voert de gecoachte werkopdrachten uit, leest literatuur en houdt een logboek bij. In de gesprekken worden vaak instrumenten voor persoonlijke ontwikkeling ingezet, waarmee zowel het zelfbeeld als het spiegelbeeld van anderen uit de (werk)omgeving in kaart worden gebracht.