“We are now able to slice bread!!”

04-10-2007 — Op de terugweg van een wandelvakantie over kustpaden in Zuid-Engeland las ik deze verrassende mededeling op de winkeldeur van een bakkerij.

“We are now able to slice bread!!” Ik probeerde de betekenis van de boodschap te proeven op het puntje van mijn tong. “Ja, natuurlijk, bij de bakker kun je het brood laten snijden”, was de eerste gedachte die bij me opkwam. Maar vanwaar dan die stevige letters en dat dubbele uitroepteken? Daar moest meer achter zitten!

Later, nippend aan mijn “pint of bitter” in de geheel rookvrije pub (immers: “it is against the law to smoke in these premises”), trokken talloze verklaringen aan mijn geestesoog voorbij. De bakkerij leidde jarenlang een zieltogend bestaan en pas nu was er ruimte geweest om een diepte-investering te doen in een broodsnijmachine. De blijdschap daarover knalde van de winkelruit.

Of kwam de bakker uit Frankrijk, bakte hij tot nog toe alleen stokbrood en was hij nooit op het idee gekomen dat al in de winkel te snijden? Teleurgesteld over de geringe omzet van zijn stokbrood in dit Engelse provinciestadje, had hij het roer nu radicaal omgegooid. Het assortiment was stevig uitgebreid en het brood kon van nu af aan ook worden gesneden.

Was de bakker misschien genezen van een hardnekkige armblessure, die hem jarenlang belette het brood te snijden?

Anders kijkend naar de mededeling “We are now able to slice bread!!” kwamen steeds nieuwe verklaringen ik mij op. Maar, misschien gingen mijn gedachten wel veel te ver en was de verklaring heel eenvoudig: de bakker was blij dat te doen waarvoor hij zijn winkel was begonnen: brood verkopen en dat nog snijden ook!! De bakker vierde zijn succes en wilde dat delen met zijn klanten.

Mijn gedachten dwaalden af naar de organisaties waarvoor ik werk. Hoe zou het zijn als hun medewerkers blij zouden zijn om dat te doen waarvoor hun organisatie was opgericht? En dat op eenvoudige wijze zouden vieren en delen met hun klanten?

Het zou veel ingewikkelde beleidsplantaal overbodig maken. Woningcorporaties leveren dan niet langer “passende woonconcepten in een uitdagende omgeving”. Gemeenten onderscheiden zich niet langer met “adequate beleidsinterventies vanuit de rol van procesregisseur.”

Wat zou er staan op de voordeuren van woningcorporaties en gemeentehuizen? Ik nam nog een laatste slok van mijn “pint of bitter” en dacht:

“Wij maken beleid dat werkt!!”, of

“Wij helpen u aan de woning die u graag wilt!!”

Welke verrassende mededeling plakt u op de ruit van uw “winkel”? Reageer.